تبليغاتX
سیدعلی اصغر موسوی : از چهارحد تا قم
سیدعلی اصغر موسوی : از چهارحد تا قم
از بهشت ، تا کویر ، ازکویر ، تا بهشت Heartily words of Dream - ِseyed.AliAsghar.Mousavi
جمعه سی و یکم فروردین 1386
رستاخیز ...  
فرصتی کوتاه برای نوشتن دارم !

 و انگشتان جوهری من

 تنها سر نخی خواهند بود

       تا مرا آشنایان فردا شناسایی کنند !

 امروز :

 اگر چه تنهایم !

 فردا:

 درآغوش خاک

 در سینه درخت

درشعله های رقصان لاله ،

            تکثیر خواهم شد.

۱۳۸۰

سه شنبه بیست و یکم فروردین 1386
بهار بی من! ...  

به تو می اندیشم

به تو که نخستین بار، هوای زیبای بهاریت

در فضایی آکنده از عطر باران و کاهگل

آغازین لحظه های تولدم را  بشارت گفت  !

به تو می اندیشم !

به تو ، روستای بی آلایشی که هنوز هم با یاد تو

 درین بی تفاوتی رنگین ،

درین نخوت زار سنگین ،

درین حجم آلوده از دود

درین شهر بی آب بی رود!

نفس می کشم !

***

چگونه می توانم فراموش کنم :

ـــ نخستین طعم سبز زندگی را ؟!

ـــ نخستین روزهای بودن را ؟!

ـــ نخستین عشق را !

ـــ نخستین اندوه را !

ـــ نخستین روزهای روشن را ،

ولو با غم !

ولو با اشک های تلخ دوری های  نا زیبا !

***

چگونه از ننویسم که تنها با تو

و در کنار تو 

مفهوم زیستن را درک کردم !

از موسیقی جویبار هایت؛

 تا بانگ نابهنگام خروس ها !

از آوای دل انگیز نسیم ات ؛

تا نغمه ی  هم آوای  بدبدک هایت  !

از ....

تا....

آه

چه دلتنگم !

.....

 

 

 


    این روزها ...

این روزهای زیبای بهار

تنها در (چهارحد )، بهار مفهوم خود را

به نمایش می گذارد :

رنگ (قجیر )با پوشش سبز کم کم

عطر بهشت می گیرد

و صدای (چای) نوید سالی پر آب است !

 برگ درخت های (اربابلوخ)کم کم

بیاد آن سال های دور ، زمزمه سر می دهند .

... و من امروز در( قم )

در کنار  یک هوای دلگیر  بدون درخت

به روزهایی می اندیشم که در حسرت

یک روز زیبا ، (جان) خواهم داد !

مثل( قناری) های اسیر قفس !!!

.....

 

پنجشنبه شانزدهم فروردین 1386
صلوات ...  

صلوات

 

اسعد الله ایامکم !

***

حضرت اميرالمومنين علي (ع) در یکی از خطبه ها به حضرت پیامبر اعظم (ص) چنین صلوات فرستادند:

اِنَّ اللهَ وَ مَلائِکَتَهُ يُصََّلوُنَّ علي النَّبي يا اَيُّهَا الَّذين امَنُوا صَلّوا عَلَيهِ

 وَ سَلِّموُا تَسليما

 اللهُمَّ صَلِّ علي محمد و أل محمد و بارِک علی محمد و ال محمد کَاَفضَلَ ما صَّلَیتَ و بارَکتَ و تَرَحَّمتَ و تَحَّنَنتَ و سَلَّمتَ علی ابراهیم و ال ابراهیم اِنَّکَ حمید مجید

اللهم اَعطِ محمداً الوَسیلَةَ والشََّرَفَ والفَضیلَةَ والمَنزِلَةَ الکَریمَةَ

اللهمَّ اجعَل محمداً وَ ال محمد اَعظَمَ الخَلایِقِ کُلِّهِم شَرَفاً یَومَ القِیمَةَ و َاقرَبَهُم مِنکَ مَقعَداً وَ اَوجَهَهُم عِندَکَ یَومَ القِیمَةَ جاهاً واَفضَلَهُم عِندَکَ َمنزِلَةً و نَصیبا

اللهُمَّ اَعطِ محمداً اَشرَفَ المَقامِ و حِباءَ السَّلام و شفاعَةََ الاِسلامِ

اللهُمَّ والحقنا بِهِ غَیرَ خَزایا و لا ناکِثین و لا نادِمین و لا مبدِلینَ

 اِلهَ الحَقِّ امین یا رب العالمین

 

***

ذکر صلوات بر حضرت جعفر بن محمد صادق(ع)

 

اللهُمَّ صَلِّ علی جعفر بن محمد الصادق، خازِنِ العِلمِ الدّاعی اِلَیکَ بالحقّ النُّورِ المُبینِ

اللهُمَّ وَ کَما جَعَلتَهُ مَعدِنَ کَلامِکَ وَ وَحیِکَ وَ خازِنَ عِلمِکَ وَ لِسانَ تَوحیدِکَ وَ وَلِیَّ اَمرِکَ وَ مُستَحفِظَ دینِکَ  فَصَلِِّ عَلَیهِ اَفضَلَ ما صَلَّیتَ علی اَحَدٍ مِن اَصفیائِکَ و حُجَجِکَ اِنَّکَ حَمیدٌ مَجیدٌ   

 

***

**

آیینه لولاک

***

با حمد خدای خلق عالم، " الله" کبیر، رب اعظم

شعرم شده عاشقانه ملزم، برمدح تو ای نبی خاتم

خاتم نه فقط به ملک هستی، آیینه ی عزّ لامکانی!

ختم است به تو، جمال مطلق،ختم است به تو، کمال آدم

تو ذات شگفت کایناتی: " لولاک لما خلقت الافلاک"

تو، جوهر آنچه عقل خوانده ست در منطق محکمات، محکم

رخسار تو آیه آیه ی " نور"، تفسیر شریف " والنهار" است

هم مردمکان، بسان " والیل" ، تأویل نجابتی مکرم 

اشراق شگرف گیسوانت ، آیات بلند و ژرف" طاها"

محراب قشنگ ابروانت ، در مد نگاه عرشیان ، خم

مخلوق تبسم نگاهت ، نوروز پرند آفرینش

مستور تجسم پگاهت گل های بهشت همچو شبنم

این چامه به التفات یادت ، سرشار بلاغتی عجیب است .

ترکیب تناسبش : مرتب،، تذهیب تغزلش : منظم !

بس جای "ترنج، دست" ها را ، مردم بِبُرند عاشقانه

گر جلوه ی آن جمال زیبا، در آینه ها شود مجسم !    

 

***

**

*

فجر صادق

***

با یاد فجر صادق محراب و منبرت

تابیده بر نگاه جهان، نور باورت

گل، در جوار خانه ی تو خیمه می زند

تا پر کند مشام دل از عطر مجمرت

ای پیر لحظه های حقیقت فروز دل

رندان دهر، تشنه ی دُردی ز ساغرت

عشق و خرد که آینه داران هستی اند؟!

گردیده اند، محو تماشای منبرت

مدیون ذخمه های تو گردیده از ازل

دستی که شد موافق دست هنرورت

فقه و اصول و فلسفه، جز نقطه ای نبود

گر، می گشود حوصله، اوراق دفترت ؟!

جاری ترین زلال ازل تا ابد ، تویی

نامیده کردگار جهان، چون که جعفرت(ع) 

 

                 *    *    *

 

ماییم و داغ حسرت عمری سفر، که چشم -

آید کنار تربت پاک و معطرت

ماییم و زخم غربت لختی نگاه گرم

تا جان فدا کنیم ، ز غیرت ، برابرت

ما را، بگیر دست، که "از پا فتاده ایم"

مولا، به حق تربت پنهان مادرت  !

 

                *     *    *
التماس دعا

 

                 *********                                     
پنجشنبه نهم فروردین 1386
نوروز انتظار ...  
آغاز فصلی از عدالت

امروز هر چه نفس هر چه عشق هر چه عطر دل انگيز ارزانی توست!

امروز ٬ شعر زيبای زمان -شور غزل- پرتو آينه و خنده اشک!

امروز ٬‌ گرمی پرتو خورشيد در آيينه صبح!

آسمان سايه نشين کرم درگاهت!

آسمان رشته اميد به نامت بسته!

«روز فرخنده ی فرماندهی ات بر افلاک»

ای سليمان ولايت خوش باد!

روزها چشم اميد از امروز ٬ به سحرگاه گل افشانی فردا دارند

روزها از پس هم خواهند رفت ٬ تا در آن صبح دل انگيز به نوروز تماشا برسند!

روزها بی تو همان شب هستند !

روزها٬ بی تو فقط خاکستر!

 باز با ياد تو امروز سفر خواهم کرد

به دياری که بر آن آينه ها می تابند

و دل کوچه پر از عطر سحرگاهان است!

آب ها: روشنی انديشه!

رنگ ها:‌سبز ترين خاطره را می دانند!

با تو امروز سفر خواهم کرد...

 ***

http://saapoem.persianblog.com

****

الإمام الثاني عشر
الإمام {م ح م د } بن الحسن المهدي (عج)

(إقرأ هنا بتفصيل أكثر عن الإمام المهدي (عج)).

هو الإمام الثاني عشر من الأئمة المعصومين الذين أوجب الله طاعتهم على الخلق أجمعين وهو الإمام المهدي المنتظر صاحب العصر والزمان.

ولد أبو القاسم {م ح م د} بن الحسن، مهدي هذه الأمة وأملها المرتجى الذي يحيي الله به الحق والعدل ويعيد إلى الأمة حريتها وكرامتها ويملأ الأرض قسطاً وعدلاً بعدما ملئت ظلماً وجوراً. ولد في سنة 255 للهجرة في سامراء ولم يولد لأبيه مولود غيره، وذلك قبل أن تصل الخلافة إلى المهتدي العباسي بشهر تقريباً وتوفى والده (ع) وله من العمر خمس سنوات فأتاه الله الحكمة وجعله آية للعالمين وإماماً للمسلمين، كما جعل عيسى بن مريم وهو في المهد نبياً.

فأخفاه أبوه الإمام الحسن العسكري عن أعين الناس فلم يعلم به إلا خواص شيعته خوفاً علبه. وقد حضرت ولادته عمة أبيه حكيمة بنت الإمام محمد الجواد عليه السلام.

النصوص الواردة بحقه عليه السلام:

لقد روى أحاديث المهدي (ع) جماعة من محدثي السنّة في صحاحهم كالترمذي وأبي داود والحاكم وابن ماجه وأسندوها إلى جماعة من خيار الصحابة كعلي (ع) وابن عباس وابن عمر وابن مسعود وطلحة وأبي هريرة وأبي سعيد الخدري وأم سلمة وغيرهم ممن سمعوا الرسول يردد حديث مهدي أهل البيت بين الحين والآخر حسب المناسبات.

ففي صحيح الترمذي أن النبي (ص) قال: لو لم يبق من الدنيا إلا يوم واحد لطوّل الله ذلك اليوم حتى يبعث الله فيه رجلاً من أل بيتي يواطئ اسمه اسمي.

وفي مسند أحمد بن حنبل عنه أنه قال (ص): لا تنقضي الأيام ولا يذهب الدهر حتى يملك العرب رجلٌ من أهل بيتي يواطئ اسمه اسمي.

ويعتقد ابن تيمية بصحة الحديث الذي رواه ابن عمر عن النبي (ص) وجاء فيه: يخرج في آخر الزمان رجل من ولدي اسمه اسمي وكنيته كنيتي يملأ الأرض عدلاً كما كلئت جوراً وذلك هو المهدي. وفي حديث له (ص): المهدي من عترتي ومن ولد فاطمة.

وفي رواية عن حذيفة اليمان أن رسول الله (ص) قال: لو لم يبق من الدنيا إلا يوم واحد لبعث الله رجلاً اسمه اسمي وخلقه خلقي يبايع له الناس بين الركن والمقام يردّ الله به الدين ولا يبقى على وجه الأرض إلا من يقول لا لإله إلا الله، فقام إليه سلمان الفارسي وقال له: يا رسول الله من أي ولدك هو؟ فقال من ولد ابني هذا وضرب بيده على كتف الحسين.

وفي رواية أخري تنتهي بسندها إلى سعيد بن جبير عن ابن عباس أن رسول الله (ص) قال: إن علي بن أبي طالب إمام أمتي وخليفتي عليها من بعدي ومن ولده القائم المنتظر الذي يملأ به الأرض عدلاً وقسطاً كما ملئت ظلماً وجوراً، والذي بعثني بالحق بالحق بشيراً ونذيرأً إن الثابتين على القول به في زمان غيبته لأعز من الكبريت الأحمر، فقام إليه جابر بن عبدالله الأنصاري وقال: يا رسول الله وللقائم من ولدك غيبة؟ قال: أي وربِّي وليمحص الله الذين آمنوا ويمحق الكافرين، يا جابر إن هذا الأمر سر من سر الله مطوي عن عباد الله فإياك والشك فيه فإن الشك في  أمر الله كفر. إلى غير ذلك من الروايات الكثيرة التي بشرت بمهدي أهل البيت.    


چهارشنبه هشتم فروردین 1386
اندوهانه ...  
تسليت

السلام عليک يا ابا صالح المهدی (عج)

آجر ک الله يا بقيه الله !

اعظم الله اجورنا و اجورکم !

***

مولاجان!

 امشب همچون( شام غريبان ) تمام غم های عالم

دلت را احاطه کرده است !

بخصوص امسال، که  در سالگرد شهادت

مولا و پدر بزرگوارتان -حضرت امام حسن عسکری (ع)-

بيشتر از ديگر سال ها ، دل آزرده و غمين هستيد  !

مولا جان !

چگونه تورا در غمی تسليت گويم که  مصيبتی بس

ناگوار و عظيم است ؟!

تنها می نالم :

آجرک الله يا بقيه الله !

******

یاد عاشورا  چنان پیچیده بر این لحظه ها

 که ناله ها از نای دل می جوشدم!

رنگ غم پاشیده اند امروز بر جان سحر!

یا که خورشید عزادار کسی می باشد؟

ترجمان لحظه های بی شماری گشته ای ،آه ای اشک!

با من بگو این داغ سنگین چیست بر دل؟!

***

در فراوانی اندوه ها تمام مرثیه ها را ورق می زنم و    چشم ها تازه ترین اشک ها را نذز ماتم این جمعه می کنند!

گویی دلم امشب و امروز  نبض خویش را با «سامرا» تنظیم کرده است!

پرده ای از تلخ ترین غریبانه ها ،پیش رویم می آویزدو من به غمگین ترین غروب جاری در افق می نگرم؛ غروبی درست شبیه غروب سرخ عاشورا!

شاید شام غریبانی دیگر در راه است و سوگنامه غریبی دیگر  در دیار غریبان ؛ آن هم در غربتی سنگین و جانگداز٬ آن هم در (سامرا) جایی که حتی یک نفر نگاهش را مهربانی نیاموخته  و از در و دیوارش  فقط جاسوس می بارد!

آه ای غربت آباد غصه های ویرانگر !

 ای شهر غم های فراموش نا شدنی حضرت مهدی (عج)!

مثل بغضم، مثل آهم، در غروب سردو زخمی

بیت بیت غربت و تنهایی ات ر ا،  میشناسم

آه چه تلخ گرفته ای  در آغوش اینک غم را ،ای دیار شوم !

ای ماتم آباد تمام تبعیدها!

 کدامین سوگواره هایت را بگریم در مصیبت فرزندان زهرا(س)!

کدامین ناله  را با افق های غم گرفته ات هم آهنگ کنم!

آه ای ماتم آباد تبعیدها ای دیار تلخ!

 روزهای چنین دردناکت هرگز مباد!

مولا جان خوشا یادت آن هنگام که برای نماز بپا می خاستی و فرشتگان مشتاقانه به اقتدایت صف می آراستند!

خوشا نامت، که هر گاه برده می شد شوق زیارت سراسر آسمان را فرا می گرفت و عرش الهی به تو و فرزند بی نظیرت درود می فرستاد!

مولا جان ای افتخار خاندان نبوت !

 ای معلم تنها منجی بشریت!

 چه قدر سخت است وسعت اندوهت در دل ما!

چه جانکاه است عزای غریبی ات در دیاری که حتی اندک آشنایانت٬ به خاطر امیال دنیا ٬ با تو بیگانگی کردند!

مولاجان ! یا ابا محمد ای حجت خداوند در عصر تباهی و تکبر!

داغ اندوه تو حتی سنگین تر از غربت غروب های عاشوراست ؛ شهاد تتُ، تشیع و تدفین ات و سوگواری شمع های شام غریبان مزارت، چه قد رغریبانه برگزار شد عروج آسمانی ات ای میوه ی دل زهرا!

هنوز در غزل از اشک شمع می گوید

کسی که خوب ندیده زبانه هامان را!

سیاه مثل شبی بی ستاره در باران

احاطه کرده غمی حجم شانه هامان را

تو را قسم به غم عشق و اشک بی پایان

ز ما مگیر همین پشتوانه هامان را

رسید نوبت غم باز هم عزاداریم

کرم نما و ببین عاشقانه هامان را !

مولا جان ،خوشا نگاه زائرانت راکه حجم غربت تو را بهتر می فهمند ما را هم لذت دیدار بچشان،امسال،امسال که صحن و سرای حرمت را تعصب وخصومت نابخردان در سیاهی سکوت نشانده است !

امسال ، امسالی که ماتم تورا با حسرتی جانکاه دنبال می کنیم .

 ـ براستی کیست  آنکه به آزار دلت می کوشد ؟! انسان است ؟یاکه ....!

چگونه می تواند وجدان بیدار ، به آستان آسمانی ات ناراستی روا بدارد ؟!

 مگر نه اینکه نبض( آزادی و عدالت راستین)  تنها در سینه فرزند آسمانی تو(عج) می تپد ؟!

مولا جان  !

مولای مظلوم !

مولای غریب !

ما را هم ببر آن جا ؛ آنجا که آسمان و زمینش شاهد گریه های مظلومانه و غریبانه ی «حضرت موعود (عج) » بوده است!

ما راهم ببر آن جا ، آنجا که پرتو نگاهت را ذره ذره ی خاک درک کرده است!

دورد خداوند بر تو و لحظات سخت تنهایی و عمق غریبانگی شهادتت باد!

.از ما همین ارادت کوچک ٬ از تو ٬ ولی شفاعتی بزرگ که انتظار ماست.انشاالله !

پنجشنبه دوم فروردین 1386
جوش بهار ...  
هوالاول والاخر ...

یا مقلب القلوب والابصار

یا مدبر اللیل والنهار

یا محول الحول والاحوال

حول حالنا الی احسن الحال

***

پروردگار شکر می گویم تورا

که باز اجازه دیدن بهار را به من عنایت فرمودی !

تقارن نوروز فرودین

و غره ربیع الاول

مبارک باد

شادزی در پناه محمد (ص) زی !

***

 

غزلی از " بیدل دهلوی " به مناسبت آغاز فصل بهار :


از چمن تا انجمن ، جوش بهار رحمت است
دیده هر جا باز می گردد دچار رحمت است
 
خواه ظلمت کن تصور ،خواه نور، آگاه باش!
آنچه اندیشی ، نهان و آشکار رحمت است
 
قدر دان غفلت خود گر نباشی جرم کیست؟
آنچه عصیان خوانده ای آیینه دار رحمت است
 
کو دماغ آن که ما، از ناخدا منت کشیم !
کشتی بی دست وپایی ها کنار رحمت است
 
سبحه ای دیگر به ذکرمغفرت در کار نیست
تانفس باقی ست ،هستی درشمار رحمت است
 
وحشی دشت معاصی را دو روزی سر دهید
تا کجا خواهد رمید؟! آخر شکار رحمت است
 
شام اگر گل کرد ، بیدل ! پرده دار عیب ماست
صبح اگر خندید ، در تجدید کار رحمت است

***